| Dag 1 (Bernard) |
| |
Om 7u komt er iemand zachtjes op onze deur kloppen met koffie en thee, en om 8u krijg ik men eerste Indische ontbijt voorgeschoteld: Iddli.
Robinson heeft het zo geregeld dat Kevin ons naar M.G. Road brengt.
Annelies toont haar daar al direct van haar beste kant en gaat direct in de clinch met de rickshaw bestuurder die we hebben gevraagd ons naar St Mark's road te brengen.
Na de ganse straat te hebben afgewandeld vinden we uiteindelijk, gans op het einde, The Presidency.
Na wat rondvragen aan de mensen in het gebouw blijkt niemand Etheract te kennen, dus we zoeken in een internet cafeetje het telefoonnummer.
Ik krijg onmiddelijk Kartik aan de lijn, die me opdraagd beneden te wacthen op een "Fat, ugly basterd". Twee minuten later komt er een 150kg wegende kolos met lang haar en wilde baard in een heavy metal t-shirt de trap afgehotst.
Niet direct de gemiddelde Indier, wat in een land waar alle venten hetzelfde kapsel dragen toch al iets wil zeggen.
Boven aangekomen tref ik in een kleine kamer, met balkon, het +- 10 koppig team aan.
Ik word aan iedereen voorgesteld, en ben de eerste zijn naam al vergeten nog voor we aan de tweede zijn.
Ik mag al direct in vergadering met Chetan, onze baas, en krijg te horen dat de prioriteit van men oorspronkelijk project niet zo hoog meer ligt. (gezien de grootte van het bedrijf zou ik er toch niet meer dan twee weken mee kunnen vullen)
Mijn eerste opdracht zal zijn een live-demo systeem uit te werken, zodat toekomstige klanten interactief een live demonstratie van Cadlab, Etheract hun product, kunnen volgen. Daarna zouden ze me de license manager van Cadlab willen zien herschrijven.
Aangezien ik nog geen oog heb dichtgedaan, laat Chetan me al direct vertrekken.
Annelies zat juist bijna op haar oud project, maar komt direct terug, het uurtje wachten vul ik op met men eerste aankoop in India: een flesje cola van 600 ml.
Achttien roepies (30 eurocent) armer, en de ergste dorst gelest, vertrekken Annelies en ik op een shopping spree.
Maar aangezien het intussen al 12u gepasseerd is gaan we eerst iets eten. Op een groot bananenblad krijgen we chicken 65 met rijst voorgeschoteld. Na twee uur shoppen, 3 hemden, 3 broeken, en 2 t-shirts rijker, heb ik men eerste 1000 roepies uitgegeven (nog geen 20 euro...)
Robinson, de baas van het guesthouse, had gevraagd om even bij hem langs te komen op het ICYE kantoor rond 18u.
Tegen 18u30 komen we daar aan, om 45min later door Robinson verwelkomt te worden. (Indische tijd weet je wel)
Hij nodigt ons gelijk uit om men eerste dag in India door te spoelen met een frisse pint, en wie ben ik om dat te weigeren.
In de felverlichte bar aangekomen die, zo weet Robinson ons te vertellen, al bestaat van toen de Engelsen hier nog de plak zwaaiden, krijg ik onmiddelijk een flesje (650ml) Kingfisher voorgeschoteld, een goeie pint, 'k had slechter verwacht.
Al pratend besteld Robinson een paar borrelhapjes, zijnde gehakt van het lam, stukjes lamsschedel, en gefrituurde lamshersenen. Stuk voor stuk overheerlijke delicatesses.
Tegen 21u zijn we terug op de guesthouse, waar we nog snel een chapatti eten vooraleer te gaan slapen. |
| By Bernard on 2005-04-12 |
| Modify |
| Add post |
| |